Rakst á gaur um daginn sem kom með þessa furðulegu staðhæfingu, að Guð væri ekki alheimsandi eins og mörgum er kennt í dag heldur skyggnt fólk sem byggi í fjalli (þ.e. einveldiskerfi).

Þetta má hljóma svolítið framandi staðhæfing enda er okkur kennt að Guð biblíunnar sé alheimsandi og skapari alheimsins. Okkur er kennt að hann elski okkur og að við séum frjáls, en þegar maður skoðar þetta aðeins kemur hið þverstæða í ljós.

Höfum í huga að þessi grein er á engan vegin endanleg, en lítum aðeins á þetta:

Er Guð biblíunnar skyggn?

Guð Biblíunnar greinir hjarta (þ.e. tilfinningar) og hugsanir manna, að minnsta kosti "nakinna" manna. Þýðir þetta þá að nakið fólk (eins og Adam, Eva, Abraham og Jakób) séu eins og opin bók gagnframt auglýstum guðum Biblíunnar? Þýðir þetta að þau geti ekki haft leyndarmál gagnframt þessu skyggna fólki?
  1. Isaiah 66:18 - "For I know their works and their thoughts" - Hér eru bæði verk og hugsanir þekktar.
  2. Psalm 139:2 - "Thou knowest my downsitting and mine uprising, thou understandest my thought afar off." - Hér má spurja af hverju alheimsandi er aftur sagður skynja hugsun langt í burtu í stað þess að skynja hana í sjálfum sér. Sem sagt þessi sjálfsyfirlísti alheimsandi hefur staðsetningu
  3. Í Hebrews 4:12 er þetta stafað út : "...and is a discerner of the thoughts and intents of the heart.", sama er sagt um Jesú ekki satt? Þ.e. að hann gat greint hugsanir og ætlanir hjartans í gyðingum. Þ.e. "nöktum" þrælum sem auvitað vildu sjálfstætt líf og voru dæmdir fyrir það.
[Fullt af svona setningum í gangi þarna...]

Búa þau í fjalli, þ.e. eru einveldissinnar?

  1. Það er sagt í 5. mósebók að Guð búi í fjalli.
  2. Það er endalaust talað um fjöll (pýramída), og auðvitað líkneski, um alla biblíuna og vitnað í hluti eins og himna, höfuðsteina, jörð og undirvötn. Biblían ER fjallarit með heimsmynd, eða félagslegt módel sem er kallað heimur eins og mörg önnur trúarbrögð með sína guði, ekki hægt að deila um það.
  3. Hér er því lýst að Jakob er fundinn í auðninni innan um öskrin, sem sagt ekki búinn til. Einnig á ég ekki að þurfa að segja neinum sem les þetta hverslags fjall er verið að tala um hérna eða hvað það hefur mörg augu. 5. Móse 32:10 - "Hann fann hann í eyðimerkurlandi og í óbyggðum, innan um öskrið á öræfunum. Hann verndaði hann, hugði að honum, hann varðveitti hann sem sjáaldur auga síns.".
  4. Þetta verður að hafa með: Matthew 6:22 - "The light of the body is the eye: if therefore thine eye be single, thy whole body shall be full of light...”. Hér er sagt að fjallið eigi að vera eineygt (sem sagt samskonar kerfi og Frímúrarareglan var í upphafi) til að tryggja ljós í fjallinu. Ef ég skil ljós rétt þá er hér átt við sannleika sem er tryggður með blekkingarleysi "nakinna" og skynskertra manna (þ.e. Jákob) til að tryggja óspillt umboð. Ps, Þarf ég að benda á hvaða fjöll eru auglýst sem eineygð og síðan spurja hvort þau virkilega séu það ennþá í dag???
  5. Hér er annað dæmi sem bókstaflega virðist hvetja til þess að menn geri sig skynskerta. Matthew 18:9 - "And if thine eye offend thee, pluck it out, and cast it from thee: it is better for thee to enter into life with one eye, rather than having two eyes to be cast into hell fire.". Ég túlka ekki þetta vers sem svo að menn eigi bókstaflega að skera úr sér annað augað, þó að eflaust nokkrir hafi gert það gegnum aldirnar, heldur að menn geri "sig" (þ.e. afkomendur sína) skynskerta með að eiga afkvæmi með skynskertu fólki.
  6. Samt er síðan annað samskonar vers sem viðist ekki eiga við staka menn, eða blóðlínur, heldur "líkama manna", eða fjöll, þar sem hvatt er til að menn sem haga sér ýlla, eða er ráðist andlega á, séu hreinlega drepnir. Matthew 5:29 - "And if thy right eye offend thee, pluck it out, and cast it from thee: for it is profitable for thee that one of thy members should perish, and not that thy whole body should be cast into hell.". Ég geri fastlega ráð fyrir að þarna sé átt við geðveiki, glæpi, kynlífsfíknir og önnur form fíkna og hryllir mér við mögulegum meðferðum á fólki sem er innlimað í frímírúraregluna gegn um t.d. AA samtökin eftir áratugi af andlegum árásum og fíkn.
  7. Síðan er margvitnað í að Guð er eldur og þessi eldur jafnvel eyði þjóðum og herjum (væntanlega í einhverskonar reiði). Ég hef líka heyrt talað um eld í Indverskum ritum sem eyða borgum og þjóðum og er þetta væntanlega vopn. Er hér verið að tala um andlegar árásir sem væntanlega gerir fólk geðveikt og æsir þau til að ráðast á náunga sinn (þ.e. bróður ræðst á bróður)? Ég hef margoft heirt um stríð á himni úr ýmsum áttum (stríð innan eða milli fjallatoppa) en hef engar heimildir um það eins og er.

Er fólki stjórnað og jafnvel yfirtekið (andsetið) og er það talið ýllt (wicked) að forðast andlegar nauðganir og leita þess að hafa sjálfstæða hugsun?

  1. Blessunin og bölvunin í 5. mósebók, ásamt þeirri staðhæfingu að bæði blessunin og bölvunin séu gerð við þetta fólk til að þau viti að einhver sé Drottinn, lýsa ákveðnu munstri sem virðist viðvarandi í gamla testamentinu, og höfum í huga að það er staðfest í hinu nýja líka. Þetta munstur er að fólkinu sé leift að dafna, síðan er gerður sáttmáli þar sem þeim er bannað eitthvað, síðan eru þau látin brjóta þessa sáttmála, þ.e. "syndga" (eða deyja af því að synd er dauði), og að lokum refsað fyrir það jafnvel með þjóðarmorði. Til að stafa þetta út þá eru andlegar árásir notaðar til að sannfæra fólk til að semja, og síðan fá það til að brjóta þessa sáttmála, og að lokum til að dæma og drepa það. Þ.e. synd er "Guð" að myrða þig og þína nánustu.
  2. Isaiah 55:8 - "For my thoughts are not your thoughts, neither are your ways my ways, saith the Lord." - Hér er greinilega verið að gagnrína Jakób fyrir að hugsa sjálfstætt, þ.e. guðleysi.
  3. Esekíel 20:26 : Ég lét þá saurga sig á fórnargjöfum sínum, á því að brenna í eldi alla frumburði, til þess að þeim skyldi ofbjóða, svo að þeir yrðu að kannast við, að ég er Drottinn.". Hér eru menn látnir dýrka ba'al þar til þeim ofbýður til að neyða þá til að viðurkenna sjálfyfirlýstan Drottinn.
  4. Einnig má bæta við að einhverstaðar er mönnum lagt orð í munn og þessar falsanir á hugsunum notaðar til að ráðast á fólk (biblían ER "andleg"). Þessar ofsóknir eru væntalega notaðar til að reka menn í fjallið og gæti verið að þessi iðja sé ennþá til staðar.

Er Guð biblíunnar menn misnotandi varnarlaust fólk eða almáttugur alheims Guð?

  1. Móse 6:2 : "sáu synir Guðs, að dætur mannanna voru fríðar, og tóku sér konur meðal þeirra, allar sem þeim geðjuðust..." og 6:4 : "... er synir Guðs höfðu samfarir við dætur mannanna og þær fæddu þeim sonu." - Þetta ætti að svara þessu nokkuð augljóslega. Guð á syni (þ.e. afkvæmi) sem geta tekið mennskar konur og átt með þeim börn. Guð biblíunnar, ásamt afkvæmum, er líffræðilega samhæfur mannfólki, þ.e. þeir eru mennskir en með smá extra skyn og sannfæringargetu.
  2. Skrítið að Guð skuli leita þess að vera viðurkenndur ef hann er í raun almáttugur alheimsandi ekki satt? Almáttugur Guð þyrfti ekki að sanna sig nema eitthvað annað væri í gangi ekki satt? Það ógeðslegasta við þetta atriði er að fólk skuli virkilega hafa verið sett gegn um ógeðslegustu hluti til að neiða þau til að viðurkenna að "eitthvað" sé guð.
Bendi hér aftur á Esekíel 20:26 : "Ég lét þá saurga sig á fórnargjöfum sínum, á því að brenna í eldi alla frumburði, til þess að þeim skyldi ofbjóða, svo að þeir yrðu að kannast við, að ég er Drottinn.".

Þetta er aðeins smá brot af þeim ívitnunum sem styðja svona staðhæfingar og væri gaman að heyra fleiri sem mæla með eða á móti þessu.

En eitt er víst, þetta fær mann til að skylja Biblíuna í alveg nýju ljósi og það er ekkert rómantískt við þetta nýja ljós.

Sjálfur hafði ég mikinn áhuga á Biblíunni á sínum tíma og las mest af henni haldandi að það væri mikill náttúrulegur alheimssannleikur í henni, en var lítið sem ekkert í söfnuðum með þeirra túlkanir og reindar fannst mér oft eitthvað að þeim túlkunum sem margir komu með. Síðan auðvitað komst ég að því að mínar túlkanir voru tilfinningalegar og leit að kosmísku mikilvægi eða réttlætingu og að annað fólk var að misnota mína þrá á sannleika og réttlæti og reina að snúa henni upp í ótta og hatur. Ótta og hatur sem þau síðan vildu dæma. Til að stafa þetta út þá var ég í minni einlægni að draga að mér lygasjúka nýðendur og jafnvel geðbilaða raðmorðingja.

Í dag vil ég halda að Biblían sé nauðgunarhandrit rándýra á skynskertu fólki og hef ég skoðað hana lítið eftir það. En ég vona að aðrir sem hafa kanski skoðað hana líka geti bent mér á heimildir sem tengjast þessarri nálgun, það að Biblían sé nauðgunarhandrit skyggnra manna og okkur hinum.

Annars mætti nú taka Opinberunarbókina sérstaklega fyrir sig með sínum mannkynsmorðum. Mannkynsmorðum af því að þjóðarmorð er of lítið hugtak fyrir það shitt sem lýst er þar, en það væri önnur grein...

Story Tags